Friday, May 21, 2010

τα όνειρα με το σινεμά...



























Ενα από τα πιό συχνά πράγματα που βλέπω στον ύπνο
μου είναι ότι είμαι σε κάποιο κινηματογράφο που δεν 
υπάρχει πια. Το Ριβολί ήταν στην Παύλου Μελά, στην
Θεσσαλονίκη και εκεί δούλευε ο πατέρας μου. Ηταν ένας 
από τους σινεμάδες που είχε εργαστεί και όπως οι
περισσότεροι μηχανικοί προβολής είχε δουλέψει στους
περισσότερους κινηματογράφους της πόλης. Δηλαδή,
έχω έναν σωρό μνήμες από κει και αραιά και που το
υποσυνείδητο μου τις αναμασά... Από τις μεταμεσονύχτιες
μέχρι τον Φασμπίντερ και τον Μακαβέγιεφ, από τους
"καρεκλάκηδες" (οι ανώμαλοι των κινηματογράφων)
μέχρι τα ξαφνικά μπλάκ άουτ που ένα πλήθος κόλαγε
σε μια θεοσκότεινη αίθουσα, είναι όλα τόσα πολλά
που μπορώ να μιλάω περί αυτού για ώρες... 
Το σχέδιο πάνω είναι εκολίνες με παστέλ και έγινε πρίν 
δύο χρόνια...

No comments: