Friday, September 24, 2010

crap tv



























Το πιο οδυνηρό είναι ο ήχος
μια υστερία ψύχραιμη, μεθοδευμένη
για να πιστέψεις την απειλή και
να φοβηθείς και μετά η εναλλαγή με το
ωραίο, το ηθικά σωστό, το λογικό...
Μετά για τακτά χρονικά διαστήματα
νίπτουν τας χείρας τους και στην ώρα τους
φορούν τις μάσκες που υποτίθεται πως
σε αναπαριστούν - εδώ και η τέχνη
γυρίζει εναντίον σου, τα τραγούδια σου
και τα χρώματα σου εκπορνεύονται
και κομμάτια των ιδεών σου
τσαλαπατιούνται με περισσή αναισθησία...
μετά ακόμα χειρότερο μπέρδεμα
θα πουν τα πράγματα με το όνομα τους
σε σειρά προταιρεότητας και με δικαιοσύνη
τυφλά προκατειλημμένη.
Μετά (γιατί πάντα έχει μετά) τα χαρτιά θα 
ξαναμπερδευτούν 
ηλίθιες φιγούρες θα σαχλαμαρίζουν
για κάτι που δεν σε αφορά μέχρι να τους
καταδικάσεις στη σιωπή.

No comments: