Wednesday, November 17, 2010

Μην πηγαίνεις ήσυχα...



















Μην πηγαίνεις ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα
Τα γερατιά πρέπει να καιν, να φωνάζουν στο τέλος της μέρας
Με  οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Κι αν παραδέχονται οι σοφοί στο τέλος τους το σκοτάδι
ξέρουν τα λόγια τους δεν γέννησαν την αστραπή, γι΄αυτό
δεν πηγαίνουν ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα.

Οι συνετοί πλάι στο στερνό κύμα κλαίνε τον όμορφο χορό
σε πράσινο γιαλό που δεν χορέψαν οι αχνές τους πράξεις
με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Οι δυνατοί που αρπάξαν στο φτερό και τραγουδήσαν τον ήλιο
και μάθαν μα είναι αργά πως μονάχα πενθούσαν το φευγιό του
δεν πηγαίνουν ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα.

Οι θνητοί μπρός στον τάφο βλέπουν με στεναγμό εκτυφλωτικό
πως τα τυφλά μάτια δεν άναψαν σαν μετέωρα στη χαρά
με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Και σύ, πατέρα μου, πάνω στο λυπημένο ύψωμα τώρα
δόσε μου ευχή, κατάρα, τ΄άγριο δάκρυ σου, παρακαλώ
μην πηγαίνεις ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα
αλλά με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Ντύλαν Τόμας

μετάφραση Λύντια Στεφάνου

No comments: