Tuesday, November 30, 2010

Χάχανα στούς δρόμους





















Τα ερείπια ενός αρχαίου κτίσματος μ' ορθάνοιχτα στόματα.
Πολλά χρόνια, οι μέρες περνούσαν απίστευτα γρήγορα προς το μέρος της.
Ηθελες και θέα, δείχνουν τους κώλους τους - δεν ξέρω αυτό 
που τον απασχολούσε.

1 comment:

zenia said...

Ήταν μια θεσπέσια ηδονική εποχή-κάτι σαν εκλεκτή σοκολάτα ή μαρτινικέζικη πάστα πορτοκάλι.. κι αυτό το ψάρι ήταν ζωγραφισμένο πραγματικά απο τον Τζιότο.. πιο πάνω, κάτω απο τα μολυβένια λούκια κι αυτά , τυλιγμένα στον εαυτό τους, υποδειγματικά αντιτερατόμορφα στόμια για υδρορροές..η ζωγραφική είναι μια μορφή τέχνης όπως οι άλλες..δεν χρειάζεται να την προστατεύεις υπερβολικά σαν κάτι ξεχωριστό.Εξάλλου για κάθε Ρέμπραντ υπάρχουν εκατό απλώς ζωγράφοι. έτσι που η ζωγραφική είναι απόλυτα ασφαλής..ο στίχος είχε ξεπηδήσει στη μνήμη του όπως στα πρόσωπα στο φως του σπίρτου, στιγμιαία και εξίσου χωρίς κανένα λόγο ....(rayuela)