Wednesday, December 29, 2010

παλιό όνειρο...



























... είδα λέει τον Σιδηρόπουλο. Το ήξερα ότι ήταν
νεκρός εδώ και πολλά χρόνια αλλά να που μου
είχε ανοίξει την πόρτα και μου ΄λεγε να περάσω
μέσα, εκεί που έμενε. Ηταν ένας μεγάλος χώρος
και παρόλο που είχα κατέβει τρία-τέσσερα σκαλιά
πρός τα κάτω, ο ήλιος τον φώτιζε πολύ γλυκά
και ξεχώρισα στο βάθος ένα σετ από ντράμς...
Ηθελε λέει να μου παίξουν κάτι τραγούδια και
ντρεπόμουν που το κάναν μόνο για μένα.
Ηταν γλυκειά μουσική και την απολάμβανα
σε κάτι σαν λευκό καναπέ- όλα ήταν λευκά εκεί...
"Θα δεις ¨μου λέει "τι θα κάνω!... αλλά θα
αργήσω λίγο"... "Είμαι λίγο αργίτης...¨είπε.

Tuesday, December 21, 2010

Στοχασμοί



















Η σοφία σου κρύβει την ζωή. Η σοφία είναι σαν την ψυχρή,
γκρίζα στάχτη, που καλύπτει την φλόγα.

Γιατί η Αγία Γραφή είναι τόσο ασαφής; Οταν θέλεις να 
προειδοποιήσεις κάποιον για έναν κίνδυνο, δεν του δίνεις έναν
γρίφο, η λύση του οποίου συνιστά την προειδοποίηση. Και ποιός 
το λέει πως η Γραφή είναι πράγματι ασαφής; Δεν είναι τάχα
δυνατόν να υπήρχε η ουσιαστική ανάγκη ενός γρίφου σε αυτό
το σημείο, και μια αμεσότερη προειδοποίηση να έφερνε λάθος
αποτελέσματα;

Η ηθική δεν αναφέρεται στον κόσμο. Η ηθική είναι 
η συνθήκη του κόσμου όπως η λογική.

Η συνηθισμένη σκοπιά βλέπει τα πράγματα, τρόπον τινά,
μέσα απ΄αυτά, ενώ η σκοπιά της αιωνιότητας τα βλέπει
απ΄έξω.

Το έργο τέχνης είναι το αντικείμενο θεωρούμενο υπό το πρίσμα
της αιωνιότητας και η καλή ζωή είναι ο κόσμος θεωρούμενος
υπό το πρίσμα της αιωνιότητας. Αυτός είναι ο δεσμός ανάμεσα 
στην τέχνη και στην ηθική.

Ηθική και αισθητική είναι ένα και το αυτό.

Το είδος του πειράματος που κάνουμε για να ανακαλύψουμε
τις αρέσκειες και τις απαρέσκειες των ανθρώπων δεν είναι
η αισθητική. Αν ήταν, θα μπορούσες να πεις ότι η αισθητική
είναι θέμα γούστου. Στην αισθητική το ερώτημα δεν είναι
" σου αρέσει; " αλλά " γιατί σου αρέσει;".

Η αισθητική είναι περιγραφική. Αυτό που κάνει είναι να εφιστά
την προσοχή μας σε ορισμένα  γνωρίσματα, να βάζει τα 
πράγματα το ένα δίπλα στο άλλο για να προβάλει αυτά τα 
γνωρίσματα. Να λές σε κάποιον " εδώ είναι η κορύφωση"
είναι σαν να λές  " να ο ανθρωπός στην μαγική εικόνα ".
Η προσοχή μας στρέφεται προς ένα ορισμένο γνώρισμα
και από κείνη την στιγμή και μετά βλέπουμε αυτό το γνώρισμα.

Ο τρόπος με τον οποίο η μουσική μου μιλάει. Μην ξεχνάς πως 
ένα ποίημα, ακόμη κι αν είναι γραμμένο στην γλώσσα της
πληροφορίας, δεν χρησιμοποιείται στο γλωσσικό παιχνίδι
της παροχής πληροφοριών.

Η λέξη έχει και μια ψυχή, όχι απλώς σημασία. Και κανείς δεν θα 
υποστήριζε την γνώμη πως ένα ποίημα θα παραμείνει κατ΄ουσίαν
απαράλλαχτο αν οι λέξεις του υποκατασταθούν από άλλες,
βάσει μιας κατάλληλης  σύμβασης.

Λέμε " αυτή η μελωδία λέει κάτι " και νιώθουμε σαν να πρέπει 
να βρούμε τι λέει. Κι ωστόσο, ξέρουμε πως δεν λέει κάτι που
μπορεί να εκφρασθεί με λόγια ή εικόνες. Κι αν, αναγνωρίζοντας
αυτό το πράγμα, κάνω την παραδοχή ότι " απλώς εκφράζει
μια μουσική σκέψη" το μόνο που θα μπορούσε να σημαίνει
είναι "  εκφράζει τον εαυτό της ".

Ισως μια μέρα τούτος ο πολιτισμός γεννήσει έναν Πολιτισμό.

Οι παλαιότεροι πολιτισμοί θα γίνουν ένας σωρός ερείπια και 
τελικά ένας σωρός στάχτες, πνεύματα όμως θα πλανώνται
πάνω από τις στάχτες.

Λούντβιχ Βιττγκενστάιν
μετάφραση Κωστής Μ. Κωβαίος


Sunday, December 19, 2010

Διάλογος Με Τον Οικονομικό Εφορο Περί Ποιήσεως



























... Η τάξη μιλάει με την λέξη τη δική σου
κι είμαστε εμείς προλετάριοι, κινητήρες της πένας.
Φθείρεται με τα χρόνια η μηχανή της ψυχής σου
'' Στο αρχείο, ξόφλησε πια '' τότε λένε.
Ολο και πιο λίγο ερωτεύομαι
πιο λίγο ορμώ σε επιθέσεις
στο μέτωπό μου αλωνίζει ο χρόνος, ρημαχτής.
Σιμώνει
η φοβερότερη απ΄όλες τις αποσβέσεις-
η απόσβεση της καρδιάς και της ψυχής
και όταν ο ήλιος ετούτος
μουνουχισμένος όλο λίπος καπρί
θ΄ανατείλει πάνω απ΄το αύριο
το δίχως ζητιάνους και σακάτες
εγώ
θα ΄χω σαπίσει νεκρός πλάι στον φράχτη εκεί
μ΄άλλους συναδέρφους-
καμιά δεκαριά τους.
Κάντε τον μεταθανάτιο ισολογισμό μου
μετρήστε τους φόρους
Βεβαιώνω
και δεν λέω ψέμματα εγώ:
Ανάμεσα στους σημερινούς σαλταδόρους
και κομπιναδόρους
θα είμαι ο μόνος
βουτηγμένος στα χρέη ως τον λαιμό.
Χρέος μας
να ουρλιάζουμε
χαλκολάρυγγες σειρήνες
στης θύελλας τον κοχλασμό
στην καταχνιά του μικροαστισμού.
Οι ποιητές
της οικουμένης
οφειλέτης πάντα είναι
πληρώνοντας πρόστιμα και τόκους
για τους καημούς.
Πολίτη Εφορε
μόνο πέντε ρούβλια θα πληρώσω εγώ
σβήνοντας από τον αριθμό
όλα τα μηδενικά του
δικαιωματικά μια παλάμη τόπο ζητώ
ανάμεσα στους πιο φτωχούς
εργάτες και ξωμάχους
κι αν το πιο εύκολο πράγμα
νομίζεται ακόμα πως είναι
να χρησιμοποιείς ξένες λέξεις
τότε να σύντροφε
το στυλό μου και μπορείτε να γράψετε
μόνοι εσείς.

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
μετάφραση : Πέτρος Ανταίος

Wednesday, December 15, 2010

Απαντήσεις χωρίς τις Ερωτήσεις

* Ο Έγκον Σίλε γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1890, στην κωμόπολη Τούλν της Αυστρίας και πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 1918 στην Βιέννη. Η ζωγραφική του υποστηρίχτηκε απο τον Γκούσταβ Κλιμτ, ποικιλοτρόπως. Οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε τον ανάγκαζαν να δουλεύει σε χαρτί "σημειώνοντας" τα χρώματα με λίγη γκουαζ. Η ζωγραφική του σκανδάλιζε τους πουριτανούς Αυστριακούς που του δυσκόλευαν τη ζωή ποικιλοτρόπως. Σε μια έφοδο της αστυνομίας στο σπίτι του κατασχέθηκαν σχέδια του και προφυλακίστηκε με την κατηγορία αποπλάνησης ανηλίκου για 14 μέρες. Παρ' όλο που αθωώθηκε, στη δίκη κάψαν μερικά  σχέδια του για να του δείξουν την εκτίμηση τους.
* Το "κλειδί" της εκολίνης είναι το νερό και το πως την απορροφάει το χαρτί.  " Εκεί " παίζουν πολλές εκπλήξεις. 
* Οι περισσότεροι νέοι καλλιτέχνες, απόφοιτοι καλών τεχνών και με μεταπτυχιακά είναι γνώστες τεχνικών και αισθητικών αλλά απέχουν απο την τέχνη και την ανάγκη που την δημιουργεί, όπως ο κάθε σύγχρονος ποπ σταρ απο τον μαύρο μπλουζμαν .
* Η Μαρία Ηλέκτρα Ζογλοπίτου έδινε στους περαστικούς σχέδια της φωτοτυπημένα σε Α4 τα Χριστούγεννα του '91 . Αναπαριστούσαν πτώματα υποσιτισμένων ανθρώπων διανθισμένα με κείμενα της Γιουρσενάρ.
* Οταν μιλάτε για μια ιστορία και λέτε οτι δεν την καταλαβαίνετε, αναφερθείτε σε συγκεκριμένο σημείο. Παραμένει ακατανόητο ακόμα;
* Δημοσιογραφία για κόμικς. Άστα να πάνε. Εδώ που τα λέμε μόνο στο comics journal έχω διαβάσει κάτι της προκοπής. 
* Εδώ δεν έχει δισσεκατομυριούχα παπιά ούτε τρικέφαλους με λέπια.
* Προσωπικά απεχθάνομαι τους σκιτσογράφους που ζωγραφίζουν συνέχεια με τον ίδιο τρόπο, με το ίδιο στυλ . Του τύπου " εμείς κάνουμε καλά εκλαίρ, όλη η αγορά το ξέρει " ...
* Ο διευθυντής ενός περιοδικού είναι αυτός που θα το χαντακώσει πραγματικά. " Πελατειακές σχέσεις" , ακαμψία, επανάληψη, δεν είναι κατορθώματα. Είναι ανία και ο αναγνώστης δεν τη συγχωρεί για πολύ καιρό.
* Δεν γίνεται να 'σαι καλλιτέχνης και αρχιδάκι ταυτοχρόνα. Κάπου την πάτησες ...

(τι λένε) Αυτοί;...







Thursday, December 9, 2010

Tuesday, December 7, 2010

Αλήτες



























Αξιολύπητε αδερφέ ! Πόσες φρικτές αγρύπνιες
του χρωστούσα ! " Δεν είχα πάρει τόσο σωστά
αυτό το εγχείρημα. Κορόιδευα την αναπηρία του.
Από δικό μου λάθος θα επιστρέφαμε στην εξορία,
στην σκλαβιά ". Με θεωρούσε παράξενα κακότυχο
κι αγνό, προσθέτοντας αιτίες ανησυχητικές.
Αποκρινόμουν σαρκάζοντας το σατανικό δόκτορα
και κατέληγα στο παράθυρο.
Επλαθα, πέρα απ΄την ύπαιθρο που  την διέσχιζαν
μπάντες σπάνιας μουσικής, τα φαντάσματα της 
μέλλουσας νυχτερινής απόλαυσης.
Μετά απ΄αυτήν την ψυχαγωγία, την όχι και τόσο υγιεινή
ξάπλωνα σ΄ένα αχυρόστρωμα.
Και σχεδόν κάθε νύχτα, μόλις μ΄έπαιρνε ο ύπνος,
ο κακόμοιρος αδερφός σηκωνόταν,
με το στόμα σάπιο, τα μάτια βγαλμένα
- ίδιος με την εικόνα του μέσα στον εφιάλτη - 
και με τραβούσε στην σάλα
ουρλιάζοντας τ΄όνειρό του 
ανόητα λυπητερό.
Αλλά εγώ στην πραγματικότητα είχα αναλάβει
την δέσμευση, το λέω μ΄όλη την πνευματική μου
ειλικρίνεια, να τον γυρίσω στην αρχέγονη κατάσταση
και να τον κάνω Γιό του Ηλιου
κι έτσι πλανιόμασταν,
θρεμμένοι με κρασί των σπηλαίων
και ξεροκόμματα του δρόμου
καθώς εγώ βιαζόμουνα
να βρω
τον τόπο
και την συνταγή.

Α. Ρεμπώ
μετάφραση Στρατής Πασχάλης

Sunday, December 5, 2010

Friday, December 3, 2010

Πουφ



























Απεχθανόταν το κράτος και εκλιπαρούσε για λίγο κράτος
τα βυνίλια μου γαμώτο τόσα λεφτά τους έδωσα και
που είναι αυτή η νέα εποχή που είδα στις διαφημίσεις
αργά και αιμοβόρικα
αόρατοι πόλεμοι
κυνηγούν τους πελάτες με απόχη
όλοι διαβάζουν Τσέχωφ αλλά κανείς Ο΄νηλ
βρέχει
η μάνα μου με αποδιοργανώνει (μου πλήρωνε τα βυνίλια)
στο όνειρό μου την εγκαταλείπω και φεύγω στην Αθήνα
στην τηλεόραση νεκρικά πορτραίτα
το 5 στην Αθήνα είχαν όλοι μια απάθεια
ενας τοίχος μας χωρίζει
μικρές πουτάνες και τελειωμένα τζάνκια
και όσοι βλέπουν δεν γίνονται πιστευτοί
ανάθεμα τα σαχλοτράγουδα που σας ταίσαν
ας είναι
ας είναι ήλιος
μια τόσο ωραία μέρα 
μια τόσο ωραία νύχτα.