Friday, December 3, 2010

Πουφ



























Απεχθανόταν το κράτος και εκλιπαρούσε για λίγο κράτος
τα βυνίλια μου γαμώτο τόσα λεφτά τους έδωσα και
που είναι αυτή η νέα εποχή που είδα στις διαφημίσεις
αργά και αιμοβόρικα
αόρατοι πόλεμοι
κυνηγούν τους πελάτες με απόχη
όλοι διαβάζουν Τσέχωφ αλλά κανείς Ο΄νηλ
βρέχει
η μάνα μου με αποδιοργανώνει (μου πλήρωνε τα βυνίλια)
στο όνειρό μου την εγκαταλείπω και φεύγω στην Αθήνα
στην τηλεόραση νεκρικά πορτραίτα
το 5 στην Αθήνα είχαν όλοι μια απάθεια
ενας τοίχος μας χωρίζει
μικρές πουτάνες και τελειωμένα τζάνκια
και όσοι βλέπουν δεν γίνονται πιστευτοί
ανάθεμα τα σαχλοτράγουδα που σας ταίσαν
ας είναι
ας είναι ήλιος
μια τόσο ωραία μέρα 
μια τόσο ωραία νύχτα.

No comments: