Tuesday, January 4, 2011

Χιλιάδες χιλιάδες φορές





















Υπό την κάλυψη βημάτων που επιστρέφουν το βράδυ
σ΄έναν πύργο κατοικούμενον από μυστηριώδη σημάδια
που ανέρχονται σε έντεκα
το χιόνι που παίρνω μέσα στο χέρι μου και λιώνει
αυτό το χιόνι που λατρεύω
ονειρεύεται
κι εγώ είμαι ένα απ΄αυτά τα όνειρα
εγώ που δεν παραχωρώ στην ημέρα ή στην νύχτα
παρά την απολύτως απαραίτητη νεότητα
είναι δύο κήποι μεσ΄τους οποίους περιφέρονται τα χέρια μου
που δεν έχουν τίποτα να κάνουν
κι ενώ τα έντεκα σημάδια αναπαύονται
συμμετέχω στον έρωτα που είναι ένας χάλκινος
κι ασημένιος μηχανισμός στον φράχτη
είμαι ένα από τα πιο ευαίσθητα γρανάζια του γήινου έρωτα
και ο γήινος έρωτας κρύβει τους άλλους έρωτες
με τον τρόπο που τα σημάδια
μου κρύβουν τον νου...

Αντρέ Μπρετόν
μετάφραση Σωτήρης Λιόντος

2 comments:

stratos said...

καλή χρονιά Γιώργο ! με καταφυγή στη ποίηση...

Γιώργος Τραγάκης said...

καλή χρονιά, Στράτο, να ΄μαστε όλοι καλά!