Tuesday, March 15, 2011

a Day...























Είναι αυτή η πόλη . Μαγική και ξενέρωμα
μαζί . Εχει ένα χαρακτηριστικό, απο τότε
που μπορώ να θυμηθώ. Τα πάντα , είναι
το ένα δίπλα στο άλλο . Το άσχημο με το
ωραίο . Το έξυπνο με το ηλίθιο . Το χυδαίο
με το εξευγενισμένο. Που απορείς πως
γίνεται αυτό ...
















Βγήκαμε δευτεριάτικα μια βόλτα με τη Ζένια .Αυτές
τις μέρες έχει πολύ φως στη Θεσσαλονίκη , έναν
ήλιο που σε κάνει να παίρνεις ταλαίπωρη έκφραση
αλλά αν βολευτείς μέσα στα δέντρα είναι καλύτερα.
























Είμαστε βόρεια της πόλης , σε ένα πάρκο.
Ο καλλιτέχνης του που αγνοώ έφτιαξε κάτι
ωραίο που μοιάζει σαν να πέρασε μέσα απο
τις αλλοιώσεις των αιώνων και το φως το
κάνει να φαίνεται μαγικό.
















Μπορείς να δεις πολλά απο εδώ αλλά όπως όλες οι
εντυπωσιακές γωνίες μιας πόλης, στην πραγματικότητα
κρύβουν την αλήθεια που υφίσταται στος δρόμους, στα
σπίτια, πίσω απο τους τοίχους ...




















































Τα Σαββατοκύριακα η πόλη πήζει στο
αυτοκίνητο. Ερχονται απο τις γύρω πόλεις
για καφέ στην παραλία και μοιάζουν να
περιμένουν κάτι ...













































Το φως πέφτει και αν είσαι τυχερός βλέπεις τα
τελευταία του σκέρτσα με τον ουρανό και τα σύννεφα.
















Πίσω στο σπίτι. Η Ζένια έχει πλακώσει στα ακρυλικά
ένα στρογγυλοκομμένο ξύλο. Μια απο τις φιγούρες της
αρχίζει να εμφανίζεται σιγά-σιγά .
















Η σιχαμερή μου τυχερή αράχνη στρογγυλοκαθισμένη
στον Ηράκλειτο του Αξελού . Ο Ηράκλειτος-λέει- στο
τέλος της ζωής του μπήκε μέσα στα σκατά για να
θεραπευτεί απ' την υδρωπικία . Που μου θυμίζει τα
λόγια του Στρος-Καν για την Ελλάδα που είναι-λέει-
μέσα στα σκατά. Τί φιλοσοφικές αντιστοιχίες είναι
αυτές ;
















Επισκέπτης. Παλιός-παλιός φίλος , ο Λεωνίδας
Βασιλειάδης. Ο Λέο ... ο Λεό λοιπόν , τα τελευταία
χρόνια γράφει και η αξιαγάπητη εκδοτική του
Φαρφουλά έχει τυπώσει τρία βιβλιαράκια του .
















" Ο Ταριχευτής Ψυχίατρος και οι φονικές νότες ",
" Το Παστό Χέρι του Νόμου " και στο τελευταίο τεύχος
του Φαρφουλά το μικρό βιβλιαράκι δώρο , " Το Αλογάκι
της Γλυκιάς Παναγίτσας "
.
















Το οποίο φαίνεται σαν να υποβόσκει μια βρισιά αλλά
τί να πεις - πρέπει να το διαβάσεις, οι καλλιτέχνες
θέλουν να τους διαβάσεις , κοίτα πως προσπαθούν να
σε πείσουν .































Ευτυχώς η Ζένια συνεχίζει ακάθεκτη απο όλες τις βλακείες
που κάνουμε .
















Ψιλοζηλεύουμε με τον Λέο και ανάμεσα απο
ρετσίνες, κονιάκ και σαμπούκες φτιάχνουμε τη δική μας
στρογγυλή εκδοχή .

1 comment:

Anonymous said...

ωραίες φωτογραφίες... ανακάλυψα για όσους ενδιαφέρονται την ιστορία του πάρκου με τα κτίσματα σε αυτό το μπλογκ http://my-blo.pblogs.gr/2011/02/oi-khpoi-toy-pasa.html