Friday, April 1, 2011

The Sadness Of Johnny Cash

















Τον Cash τον έφτιαξα πρίν από λίγο, στο mac. 
Αν και κάμποσα σχέδια στο μπλογκ είναι φτιαγμένα by pixel
δεν το πολυλέω και η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει όλο και 
περισσότερο να παίζω με την οθόνη - μου δίνει αυτό το συναίσθημα
του λαδιού όπου πάνω - κάτω όλα μπορούν να διορθωθούν...
Τον δε Cash τον έμαθα στα τελευταία του - η κάντρυ με
εκνευρίζει σε απίστευτο σημείο - αλλά οι διασκευές του
είναι πολύ ωραίες, ειδικά το Mercy seat του Cave και
το Personal Jesus των Depeche Mode... και η φάτσα
του Cash, "η έμπνευση του σχεδίου", έχει πάνω της
όλα τα σημάδια του ανθρώπου που υπήρξε τα πάντα
και στο τέλος σαν να ψιλοσπάστηκε για τα πιο πολλά...

Ενιγούει... το προηγούμενο πόστ ανέβηκε λίγο βιαστικά
και δεν ευχαρίστησα τα κόμεντς και τα μέιλ των φίλων, 
μη με παρεξηγείτε, είμαι στα στραβά μου τον τελευταίο 
καιρό και φίλοι ακόμα θα σκέφτονται ποιός ξέρει τι...

Αα.. έβαλά και γυαλιά. Πρεσβυωπία γαρ και λίγος
αστιγματισμός. Δείχνω - λέει - ακόμα πιο αυστηρός
τώρα (lol)...


1 comment:

stratos said...

Γιώργο ο Cash ήταν καταπληκτικός στο Hurt δεν έχεις δει το video στο youtube ? πάντως ο Cave τον λατρεύει και ξέρεις...ο φίλος του φίλου είναι δυό φορές φίλος παρεπιπτόντως έρχεται πάλι και βγάζει και δίσκο ... νομίζω