Friday, May 13, 2011

Σελφ πόρτραιτ με χαζά δάχτυλα....



























Όσο το blog είχε κολλήσει, σκεφτόμουν δεκάδες
πράγματα που η στιγμή  έφερνε στο μυαλό.
Ολες στην καρέκλα, όλες σαν ιδέες που κάποιος
που΄χει τα μέσα, απέρριψε και έτσι κάτι - ας το
πω - φιλόδοξο, έμεινε στο ράφι που στάζει προς
την λήθη. Αλλα όχι. Μου 'ρθε στο νού, η πόλη
των καλλιτεχνών που ιδρύθηκε στους Επικυρίαρχους
του Κλάρκ. Ενα νησί με κάπως ιδιαίτερους 
ανθρώπους που θα μπορούσαν να ζουν με
αυτοδιαχείριση, με ελευθερία και δημιουργικότητα
που δεν θα ευνουχίζεται με διάφορους τρόπους...
Μετά μου 'ρθε εκείνο το στιχάκι που λεει ότι
καλύτερα να φύγεις από κάπου που δεν σε
λογαριάζουν, μετά σκεφτηκα για την άνοδο του
funk στην Αμερική το 70 και μετά είδα τις
εικόνες των χτυπημένων ανθρώπων που...
Σταματούσαν απότομα οι σκέψεις...  
Η Λερναία Υδρα, το Κράτος και η Βία,
οι χοντροκομμένοι άνθρωποι που δεν μπορώ
να συγχωρήσω,  η αγγαρεία του Τζέφρι, η
Ανάγκη των Προσωκρατικών και το Κώνειο
παρέλασαν σαν...
Ζωγράφισα λίγο και ξεχάστηκα.
Δεν κοιμήθηκα.
Σκέφτομαι...

No comments: