Saturday, May 21, 2011

The Master Is Gone...



























Είχα την τύχη, σε μικρή ηλικία, γύρω στα 14,
να πέσει στα χέρια μου, ένα αντίτυπο του
αμερικάνικου fiction και κόμικς περιοδικού,
Heavy Metal. Οι σχεδιαστές μου ήταν όλοι
τελείως άγνωστοι και απίστευτα παράξενοι...
Εκεί είδα πρώτη φορά τον Bilal, τον Corben,
τον Moebius αλλά και τον πιο μαγικό σχεδιαστή
από όλους, τουλάχιστον στα μάτια μου και
στην καρδιά μου, τον Jeffrey Jones.
Ηταν περίεργο αυτό που συνέβαινε.
Ηταν μόλις μια σελίδα ασπρόμαυρα σχέδια
αλλά σχεδόν ορκιζόσουν ότι σ΄αυτά, το μελάνι
δεν είχε στεγνώσει ποτέ και ότι αυτές οι
σκιασμένες φιγούρες κοριτσιών ήταν
ολοζώντανες και όταν εσύ θα γύριζες
σελίδα, αυτές θα έκαναν κάτι άλλο, θα 
καβαλούσαν μια τίγρη ή θα μιλούσαν σε
μια γιγάντια συκιά ή ποιός ξέρει τι...
Σεμνός, μελαγχολικός και ονειροπόλος
ο Jones δεν έγινε ποτέ ο σούπερσταρ
των κόμικς. Εικαστικός, υπόγειος,
εννίοτε ακατανόητος και με μια υπερφυσική
ικανότητα να αναδυκνύει την θηλυκότητα
στα κορίτσια που σχεδίαζε, ποιητικός και
αρχαικός λες και η εποχή του ήταν χιλιάδες
χρόνια πίσω, αγαπήθηκε από ένα μικρό αλλά
φανατικό κοινό, άφησε κάποια άλμπουμ
με το έργο του και πρίν λίγες μέρες
και τον μάταιο τούτο κόσμο...
Για μένα ήταν μια από τις πιο
σημαντικές παρακινήσεις να ζωγραφίσω
και μ΄αυτό το πόστ τον αποχαιρετώ.
Master, love and respect...

2 comments:

AmanoCaza said...

Μόλις ένα μήνα πριν αγόρασα το Jeffrey Jones: A life in Art (IDW).
Απίστευτη μου φαίνεται η είδηση του θανάτου του...
Είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου καλλιτέχνες (μαζί με τους Corben, Caza και Moebius)

http://fableshabitat.blogspot.com/2010/10/artist-jeff-jones.html

Γιώργος Τραγάκης said...

Καλώς ήρθες φίλε Αλέξανδρε.
Χαίρομαι που εκτιμάς τον δάσκαλο.
Εχω αυτό το λίνκ που περιέχει κάποια
αποσπάσματα από μια ταινία που ακόμα
προσπαθούν να κάνουν γι΄αυτόν...
http://macabfilms.wordpress.com/