Tuesday, August 16, 2011

(...)

















"Σας δίνω αυτήν την περιγραφή, απλώς για να δείξω ότι
είτε το ασυνείδητό μου έχει διαβάσει άρθρα μηχανικής που
διαφεύγουν της συνειδητής προσοχής και του ενδιαφέροντός
μου, είτε υπάρχουν, ας πούμε, άνθρωποι του ονειρικού
σύμπαντος από το Αλντεμπαράν ή κάποιο άλλο αστέρι.
Ισως να ενώνουν την νοόσφαιρά τους με την δική μας,
προσφέροντας βοήθεια σε έναν σακατεμένο, συφοριασμένο
πλανήτη, που έχει ξεμείνει σαν εξαντλημένο ποντίκι
στον τροχό μέσα στο καταχείμωνο για πάνω από δύο
χιλιάδες χρόνια. Αν φέρουν μαζί τους την άνοιξη,
τότε, όποιοι και να'ναι τους καλοσωρίζω. Σαν τον
Τζο Τσιπ στο Ubic, φοβάμαι το κρύο και την εξάντληση.
Φοβάμαι τον θάνατο απ΄το ανέβασμα ατελείωτων
σκαλιών, ενώ κάποιος σκληρός ή τέλος πάντων που
φορά μια σκληρή μάσκα, παρακολουθεί και δεν
προσφέρει καμιά βοήθεια-μια μηχανή στερημένη
εμπάθειας παρακολουθεί σαν απλός θεατής. Είναι ο
ίδιος τρόμος που κατατρέχει τον Χάρλαν Ελλισον.
Αυτή η μορφή που βλέπει και δεν προσφέρει βοήθεια
είναι ίσως η πιο τρομαχτική απ΄τον ίδιο τον
δολοφόνο. Αυτό είναι το ανδροειδές και ο κακός ημίθεος
για τον Χάρλαν. Και οι δύο ανατριχιάζουμε με την ιδέα της
ύπαρξης του.
Αυτό που μπορώ να σας πω για τους ανθρώπους του
ονειρικού σύμπαντος είναι ότι, αν όντως υπάρχουν,
όποιοι κι αν είναι, δεν είναι ασυμπάθηστα ανδροειδή,
είναι ανθρώπινοι με την βαθύτερη απ΄όλες τις έννοιες.
Απλωσαν χέρι βοήθειας στο πλανήτη μας, στην μολυσμένη
μας οικόσφαιρα και ίσως ακόμη θέλησαν να βοηθήσουν
ώστε να πέσει η τυραννία στις Ηνωμένες Πολιτείες,
στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και μια μέρα θα ανατρέψουν
την τυραννία και στο σοβιετικό μπλόκ. Αυτό σκεφτομαι
με την ιδέα της άνοιξης: το άνοιγμα της σιδερένιας πόρτας
της φυλακής, και τους καυμένους τους φυλακισμένους,
όπως στο Φιντέλιο του Μπετόβεν, να βγαίνουν έξω
στον ήλιο. Ααα... εκείνη την στιγμή στην όπερα,
όταν βλέπουν τον ήλιο και νιώθουν την θέρμη του...
Και επιτέλους το κάλεσμα της τρομπέτας αναγγέλει
την ελευθερία, το μόνιμο τέλος της βάρβαρης
φυλάκισής τους. Εφτασε βοήθεια απέξω."

(απόσπασμα)

Φίλιπ Ντίκ

No comments: