Sunday, October 30, 2011

22Ε
























Αυτές είναι οι δύο τελευταίες σελίδες από το εξασέλιδο
αδημοσίευτο κόμικ με τίτλο 22Ε, που σχεδιάστηκε το '96
και τον επόμενο χρόνο, συμμετείχε στο πρώτο Γκάζι της
Βαβέλ. Πιό πολύ απ΄όλα είναι μια συναισθηματική
ιστορία, αρκετά βαριά και αρκετά μη επικοινωνιακή
και (νομίζω) αρκετά αντιθεαματική στο σχέδιο της.
Ηταν όμως ειλικρινής για εκείνη την προσωπική περίοδο,
μ΄έκφραζε τέλος πάντων και όταν ανέλπιδα μου ζήτησαν
να πάρω μέρος στην έκθεση σκέφτηκα ότι δίνοντας την
θα είχα μιά ακόμα απόρριψη...
Παραδόξως, η ιστορία έγινε δεκτή και κάποια στιγμή
κατηφόρησα στην πρωτεύουσα να την καμαρώσω και
εγώ.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν θα ξεχάσω ποτέ
εκείνη την έκθεση. Ηταν η πρώτη φορά που είχα την
ευκαιρία να δω το αναγνωστικό κοινό, μια ποικιλία
ανθρώπων που ενδιαφερόταν πραγματικά για το
αντικείμενο, από τις κουβέντες τους φαινόταν ότι
είχαν ανοιχτές αντιλήψεις και το πιό εντυπωσιακό
απ΄όλα, διάβαζαν. Μάγκα μου, οι άνθρωποι
διάβαζαν! Αυτό κι αν ηταν ελπιδοφόρο...
Ολα μοιάζαν καθαρά κι αθώα και η θλίψη
είχε κι αυτή την θέση της σε έναν τέτοιο
κόσμο. Απρόσμενα δεκτή και περιστοιχισμένη
από αγάπη.
Φυσικά και δεν κράτησε πολύ... Δέκα χρόνια
μετά, όταν ξανασυμμετείχα στο Γκάζι, οι
ίδιοι σχεδόν άνθρωποι ήταν βαθύτατα
αεισιχτιριασμένοι με τον ''θεσμό'', με
ρωτούσαν τι σχέση έχω εγώ μ΄όλα αυτά
και μου εκφράσαν με πολλούς τρόπους
της γενικότερη απογοήτευση τους για το πως
είχε καταντήσει η όλη φάση. Η δυσαρέσκεια
των Αθηναίων, για όλα θα έλεγε κανείς, είχε
αρχίσει να βουίζει και κανείς δεν φαινόταν να
δίνει την πρέπουσα σημασία...

No comments: