Saturday, October 22, 2011

ο Τζό και οι Εκολίνες...























Αυτό είναι το κεφάλι του Τζο και κάναμε
λίγη παρέα χτές. Προσπάθησα, δηλαδή να
τον φτιάξω και ξεκίνησα, δίνοντας του τρία
χρώματα. Σιέννα, περτικαλί και μαύρο...























Επειδή τα χαρακτηριστικά του παραήταν
θολά ή επειδή εγώ τα ήθελα πιο αδρά
-η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω γιατί-
τον σκίασα και έγινε έτσι...























Φαντάζομαι, είχα την ανάγκη να δω
ένα πιο ευδιάκριτο πρόσωπο αλλά
ακόμα και τότε δεν αισθάνθηκα καμιά
πληρότητα και συνέχισα να προσθέτω
χαρακτηριστικά.
Αργότερα, κατάλαβα ότι του έδινα
ηλικία αλλά, όκεϋ... μου φαινόταν πιο
αληθινός...























Ο Τζό ήταν σαράντα, μπορεί και
πενήντα χρονών. Εγώ πάλι δεν ήμουν
διατεθειμένος να τον αφήσω ήσυχο
και δεν ήθελα να τον δουλέψω με κάποιο
άσπρο μελάνι οπότε θα έδινα τα
φωτεινά του σημεία με μια ''δική'' μου
τεχνική. Την αφαίρεση του χρώματος
με νερό...























Εδώ, η αφαίρεση έγινε κάτω από το

αριστερό του μάτι, στο μάγουλο και
πάνω απ'τα χείλια. Μου φάνηκε ωραία.
Σ' αυτό το σημείο, έχασα κάθε ενδιαφέρον
για το γενικό αποτέλεσμα και μου
καρφώθηκε η επιθυμία να ''δω'' το
αριστερό του μάτι. Εστω και λίγο...
















Ισως και να χρειαζόταν περισσότερη προσοχή
-στον δικό σας κόσμο κάντε ότι θέλετε-
εγώ το έσταξα το νεράκι και λίγο μετά,
ο Τζό είχε ένα αριστερό μάτι...























Οσο κοιτούσα το αριστερό μάτι του Τζό
τόσο καταλάβαινα το πόσο λυπημένος
ήταν. Τόσο που αποφάσισα να του
δώσω την παλιά του αγέρωχη, σκοτεινή
μορφή κι ας μην φαινόταν τόσο
ευδιάκριτος.























Ετσι λοιπόν... Φίλε μου, Τζό, δεν σε πειράζω
άλλο, αυτό είναι ένα από τα πρόσωπά σου...























... και αυτή η χαρτοπετσέτα που
κουβαλάει κάτι απ΄τα μάγουλά σου,
τα χείλια σου και τα μάτια σου,
θα την φυλάξω κάπου κρυφά,
άντε γειά και νά ΄σαι πάντα καλά...

No comments: