Tuesday, October 25, 2011

Easy Way Out...

















Γκρί μεσημέρι Θεσσαλονίκης. Ο ήχος της
τηλεόρασης από τα γύρω διαμερίσματα. Βγαίνω
στο μπαλκόνι και απ' όλες τις πολυκατοικίες έχουν
βγάλει μόνο δύο σημαίες. Αν δεν τους ήξερα δεν θα
'ξερα τι να σκεφτώ. Απέναντι, δεξιά, κάτω και μπροστά
από μια πυλωτή, ένας μπάρμπας, φτυστός ο Καβάφης
κοιτάει τα σκουπίδια που κλείνουν τον δρόμο. Μετά
ρίχνει μια ματιά στο ρολόϊ του...

7 comments:

stratos said...

γιώργο έχει κάτι από τις τελευταίες στιγμές του Καντάφι ή κάνω λάθος ?

Γιώργος Τραγάκης said...

Για ποιό πράγμα λές, Στράτο;

stratos said...

άστο τίποτα μάλλον έχω πολύ φαντασία !

Γιώργος Τραγάκης said...

Όλα εντάξει, φίλε μου. Ισως να ''φταίω" και εγώ λίγο γιατί σ΄αυτό το μπλόγκ όλα μπερδεύονται
με έναν τρόπο που ο υποκειμενισμός παίρνει τα
πάνω του...

stratos said...

σιγά που φταίς, πάντως πολύ ωραία εικόνα !

leo said...

Ίσως κοιτάει το ρολόι του περιμένοντας τη μπάντα του Παπάφειου για να της πετάξει σκουπίδια. Μου δίνει την αίσθηση πως έχει χάσει το συγχρονισμό της τώρα τελευταία. Την έχω ακούσει να παίζει κι ένα ύμνο στον Καντάφι, μάλιστα.

Γιώργος Τραγάκης said...

Λοιπόν... αφήστε ήσυχο τον Καντάφι,
έζησε σαν χασάπης, πέθανε σαν γουρούνι...