Sunday, November 6, 2011

Ισως αλήθεια...






























































 Στα βάθη της αρχαιότητας όπου η Τέχνη αρχίζει να
εκφράζει την ανθρώπινη ψυχή, οι Ασσύριοι και οι Αιγύπτιοι απεικονίζουν
τον άνθρωπο με την μονοδιάστατη απόδοση του προφίλ και  της γραμμής
δίνοντας τους την μορφή του συμβόλου. Το σύμβολο εμπλέκεται με τον
παγανισμό και την εξουσία και αφήνει την αλήθεια παραπέρα...
                       Η αλήθεια διαφαίνεται για πρώτη φορά από τους Ελληνες.
Αυτό που σήμερα λέμε αρχαιοελληνικός κλασσικισμός δείχνει την αλήθεια
της φόρμας όπως όλοι την βλέπουμε. Το πρόσωπο, τα γόνατα, η πλάτη,
οι πτυχώσεις, οι εκφράσεις. Ιδού, λοιπόν ο άνθρωπος. Η ''παραδοχή'' της
πραγματικότητας...
                      Θέλω να πω, ότι είμαστε μια σπουδαία φάρα και το έχουμε
στο DNA μας. Αν το καλοσκεφτείς, η δημοκρατία που στηρίχτηκε στην
δουλεία και κατέφαγε τις σάρκες της, ίσως και να έκανε καλά που πέρασε
σε έναν δεκτικό στωϊκισμό δεχόμενη τις ανθρωπιστικές αντιλήψεις του
χριστιανισμού. Τόσο πολύ αίμα δεν ήταν και η προυπόθεση της ευτυχίας.
Αλλά μια παθητικότητα τα γ@*&##%ε όλα. Γίναμε δουλάρες και πιθήκια
και δεν μπορούμε να επανακτήσουμε τον εαυτό μας...
                     Βλέπω κάτι αγάλματα του κεφαλιού του  Μεγάλου Αλέξανδρου. 
Μερικά είναι ενάμιση μέτρο άλλα μικρά σαν μινιατούρες. Ηταν η τελευταία φορά
που οι Ελληνες είχαν πάρει απόφαση να κάνουν αυτοί κουμάντο. Και
κατηφόρισαν με το σπαθί για να κατακτήσουν νότο και ανατολή με
αίμα και αρχιτεκτονική...

No comments: