Sunday, November 20, 2011

Ραπόρτο Ντε Λα Σαλονίκ...























Κυριακή. Κάθε μέρα είναι σαν Κυριακή. Τώρα που
γράφω αυτές τις λέξεις, οι γάμπες μου πονούν αλλά
δεν με νοιάζει. Είχα μέρες να βγω καμιά ποδαράτη
βολτούλα αλλά σήμερα είχε ένα γλυκό φως εδώ και
σχεδόν καθόλου κρύο και κατηφορήσαμε με την Ζένια
προς την παραλία. Αρχισε να βγάζει φωτογραφίες αλλά
η μπαταρία δεν θα άντεχε για πολλά...















Τα ψιλοερείπια πάντα τραβούν το μάτι. Μ' αρέσουν
τα γκράφιτι που δεν έχουν καλλιτεχνικές βλέψεις.
Λειτουργούν σεν ένα ''αστείο'' ανάμεσα στην φύση
και τα άδεια οικόπεδα δίπλα στα χαμόσπιτα. Αλλά
το δορυφορικό πιάτο, πιάτο...















Να και αλλαγές. Μια όψη του Ιπποκράτειου,
ζωγραφισμένη από την ομάδα Carpe Diem. Ωραία
δουλειά, ειδικά αν ξέρεις πως ήταν πρίν αυτό
το κτίριο.






















Πολύ δουλειά και χωρίς στολιδιάρικες
σαχλαμάρες. Δεν τα ξέρω τα παιδιά,
δεν είναι πληρωμένη διαφήμιση αυτό...















Φτάνοντας στην παραλία δεν γίνεται να μην κοιτάξω
το νερό. Αυτή την φορά εκατοντάδες αχινοί!... Θυμήθηκα
το Καλαμίτσι, το καλοκαίρι. Εχει έναν υπέροχο βράχο εκεί,
σαν νησί περίπου, τιγκαρισμένο από αχινούς τους οποίους
είχαν ρημάξει Γερμανοί τουρίστες για πρόγευμα...















Η δε παραλία, ξεπατωμένη από άκρη ως άκρη,
ξεχάστε αυτά που ξέρατε, τις βόλτες σας και τα
τσιγάρα σας και τα φιλιά σας σε εκείνα τα αρχαία
πλακάκια. Ολα αλλάζουν. Ναι, καλά. Εμένα μάρεζε
όπως ήταν παλιά αλλά δε με ρώτησε κανείς και
χου εμ αι το ντιζαγκρι...















Δι εμέιζινγκ εντ γιουνίκ Ζένια. Μαι μπέστ φρέντ...















... και η ταπεινή σκιτσογραφάρα σας που κατευθύνεται
βόρεια. Ναι, προς τα κει είναι ο βορράς. Και κάτι
χάμπουργκερ...

3 comments:

Sisyfina said...

nice:)

stratos said...

η τρίτη απ' το τέλος είναι φοβερή !Γιώργο αυτά τα τεράστια graffity στους τοίχους πως τα φτιάχνουν ? έχεις υπ' όψη σου ?

Γιώργος Τραγάκης said...

Με ταλέντο, χρώμα, σκαλωσιές και επιχορήγηση...