Saturday, December 17, 2011

Λίγη Πραγματικότητα...
















Μοιάζει αυτό για Δεκέμβριος;
Και ναί και όχι... αν ζεις στην Θεσσαλονίκη κατά πάσα
πιθανότητα θα είσαι εξοικιωμένος με τις συννεφιές και τις
βροχές και σπάνια θα αισθάνεσαι έκπληξη απ΄τον καιρό.
Αλλά σήμερα ήταν κάπως. Ο ουρανός ήταν μοιρασμένος
με όλες τις εποχές. Ανοιχτός στα δυτικά, βαρύς και κακόκεφος
στα βόρεια. Οχι κρύο. Λίγη υγρασία. Δεν θα το 'λεγες και ωραίο.
Ούτε άσχημο. Θυμάμαι όταν ανέβαινα από την Αθήνα
για να δω φίλους στις γιορτές, με την αλλαγή της
θερμοκρασίας, το δάγκανα κανονικά...
















Μετά είδα την λογίστριά μου. Ενα καλό κορίτσι που
τρέχει με χαρτιά και αριθμούς και λέει πως το σπίτι μου
είναι τρελό με τα χρώματα που 'χει στους τοίχους.
Οταν με ρώτησε πως είμαι, παραξενεύτηκε που της
είπα με βεβαιότητα "καλά" και είπε "ναι, έτσι, ας
τα λέμε καλά...". Γιέπ, δυσκολά το πιστεύεις.
Μου είπε και για το πόσο σκατά είναι ο κόσμος,
οικογένειες που ζουν οικονομικά δράματα και
φάσεις με συσσίτια για γερόντια που κοιτάνε
απορημένα πως θα πληρώσουν χαράτσια και
την κοπάνησε για την συνέχεια του αγώνα...
















Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά όπως
στην Αθήνα αλλά και εδώ υπάρχει όλη η γκάμα της
μιζέριας. Ανθρωποι που δούλευαν κανονικά και τίμια
χτύπησαν πάτο, παίζει εξαθλίωση αλλά και αυτοί
που κουτσά στραβά τα βγάζουν πέρα, περνούν
ψυχολογική δοκιμασία. Ολα είναι ακίνητα. Το
χειρότερο πάντως είναι αυτή η αδικία που παίζει
ειδικά στους αδύναμους και γι΄αυτό δεν θα συγχωρεθεί
κανένας καριόλης. Και όλη αυτή η παγκόσμια εξουσία
οικονομικών πραγμάτων στρώνει επιδερμίδα
για χοντρά χαστούκια.
















Ετσι που λέτε φιλαράκια μου... σας αφήνω με ένα
εκολινάτο άλογο της Ζένιας που τρέχει μπροστά
σε έναν λαό φτιαγμένο από ακρυλικά σε ξύλο...

No comments: