Tuesday, December 13, 2011

Things of a room...
















Εχει κάτι χριστουγεννιάτικο αυτή η φωτογραφία;...
Εχει δεν έχει, οι εορταστικές μέρες πλησιάζουν και οι
περισσότεροι γνωρίζετε ότι τα πράγματα δεν είναι
όπως φαίνονται πάντα και όλο και κάποιοι ψυχαναγκασμοί
θα παίξουν, όλο και κάποια καφρίλα θα ειπωθεί, όλο και
κάποια κακογουστιά θα επιδειχθεί. Οταν δεν υπάρχουν
τα ανάλογα κέφια, οι γιορτές είναι ψιλοπιεστικές,
σχεδόν παγίδες θα 'λεγε κανείς, οπότε, χάνγκ ον του
γιορ σελφ, γκάις και μπι θενκφουλ γουιθ γουατ
γιου γκατ...































Όσοναφορά για μένα, να τρία πορτραιτάκια με εκολίνες!
Τα οποία είναι μέρος μιας πολύχρονης άσκησης που
χωρίς να έχω στο νού μου κανέναν συγκεκριμένα, αρχίζω
να σχεδιάζω πρόσωπα που βλέπω να υπάρχουν πριν
υπάρξουν. Υποτίθεται ότι κυνηγώ μια φυσικότητα σ' αυτά
αλλά ξεστρατίζω στην πρώτη ευκαιρία. Νομίζω ότι
απλά κουβαλούν τα δικά μου συναισθήματα, στο τέλος...
























Ενώ αυτά τα πολλά ασπρόμαυρα κεφαλάκια έχουν
περισσότερη σχέση με την πραγματικότητα παρά τις
υπερβολές τους και την ελαφριά καρτουνοποίησή.
Μελάνι σε Α4. Το Αναλώσιμο. Ενα χαρτί που μειώνει τις
ενοχές στο ελάχιστο. Κάποτε θα κάνω ένα κόμικ που
όλοι αυτοί οι χαρακτήρες θα μιλήσουν. Πιστεύω ότι
κατά βάθος θα είναι αστείο. Θα δούμε...
















...και ο πίθηκος που αγάπησα. Πιο πολύ απ'τους πίθηκους
της Οδύσσειας του Κιούμπρικ και οποιουδήποτε
ντοκυμαντέρ. Μολύβι σε Α4. Ανυπόγραφο.
Αλλά είναι της Ζένιας... ξέρω εγώ...

1 comment:

Eυnomia said...

Αχ, ωραίο χάος! Μόλις χτες σκεφτόμουνα αυτό που λες για τα χαρτιά επειδή ξέθαψα ένα από καιρό παραμελημένο μολέσκιν που δεν κατάφερα να γεμίσω ακόμα σε αντίθεση με κάτι άθλια μπλοκάκια, τύπου Τζόνι Γουόκερ που σπάσαν τα ρεκόρ. Ο πίθηκος είναι πιο πραγματικός κι από πίθηκο,όντως. Μερι Κρισμα ***