Friday, March 9, 2012

Κάπου Στην Βροχή...
















Χθές, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της δουλειάς
μου, στην Λέσχη Ανάγνωσης, Οξυγόνο, των εκδόσεων
Μεταίχμιο. Ξεκινώντας για να πάω, ήδη έβρεχε πολύ
και δεν είχε σταματήσει εδώ και δύο μέρες που το κλίμα
ήταν βαρύ και όλοι ήταν ταλαίπωροι από κρυολογήματα,
βήχες και δεν συμμαζεύεται. Σκέφτηκα ότι αν έρθουν και
δέκα άνθρωποι θα ήταν θαύμα...
















Οι άνθρωποι ήρθαν και αυτό ήταν πολύ συνγκινητικό.
Γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μας τίμησαν με την παρουσία
τους και περάσαμε μαζί δύο ώρες, μιλώντας για την
τέχνη των κόμικς, την ζωγραφική που αγαπούμε αλλά
και την εποχή που περνάμε. Ηταν εκεί ο Τάσος Αποστολίδης
που θα μπορούσε να προτιμήσει την θαλπωρή του σπιτιού
του αλλά αντίθετα ήρθε να μας υποστηρίξει,
ο Αρης Παπαδόπουλος, μεγάλος εραστής των κόμικς και
της κλασσικής μουσικής , ο Χρήστος Σταμπουλής, η
Σοφία Σπυρλιάδου και άλλοι...
















Ο Βασίλης Γκογκτζιλάς που είχε προετοιμάσει τις ερωτήσεις
αποδείχτηκε λαμπρός οικοδεσπότης μεταφέροντας το
ενδιαφέρον του σε όλους, σε ένα πολύ ωραίο και ειρηνικό
κλίμα που κράτησε τουλάχιστον δύο ώρες. Κουβέντες
για τεχνικές, έντυπα και αγαπημένους καλλιτέχνες
μπερδεύτηκαν με προσωπικά βιώματα, σύμβολα και
τάσεις.
















Χάρηκα πολύ γιατί στο τέλος της όλης φάσης όλοι
είχαν χαμογελαστά και ξεκούραστα πρόσωπα. Ο
Βασίλης φυσικά κουράστηκε λίγο αλλά το χαμόγελο
και τα αστεία του Δημήτρη Γεωργιάδη - άλλο ένα
σημαντικό ταλέντο από τα μέρη μας- μας
αποζημίωσε. Ξαναβγήκαμε στην βροχή, μερικοί για
να συνεχίσουν το βράδυ τους και άλλοι για την
ξεκούραση της οικίας τους. Τους ευχαριστώ όλους...

3 comments:

Ολγα said...

Ε οχι και να μας σταματήσουνε 5 ψιχάλες!
Ητανε πολύ ωραία. Χάρηκα που σας είδα!

zenia said...

Καλά τα λες Όλγααα !! Είπαμε να μαχμουρλιάσουμε αλλά όχι και να δέσουμε τα πόδια μας στο σπίτι , με αόρατη κλωστή ! Ήταν πολύ ωραία , και χάρηκα κι εγώ που είδα φίλους στην αίθουσα , αλλά και αγνωστους να χαμογελάνε ενω ακούνε μικρές ιστορίες ανυποψίαστης τέχνης , σε μια τρελή βραδυνή βροχερή ησυχία .. Μου άρεσε που ειπώθηκαν απο τον Γιώργο ιστορίες για τα κόμικς στην Ελλάδα και για το πως ξεκίνησε ( όντως δεν είχε ιντερνετ τότε ? φοβερό! και μόνο ένα έντυπο? πφφφφ..) αλλά και πιο εικαστικές αφηγήσεις, μιας και ο Βασίλης φρόντισε να συνδυάσει στις ερωτήσεις του ,την επιρροή του Γιώργου απο τη ζωγραφική,τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο ..Σίλε, Βέντερς και Τζέφρι Τζόουνς γίναν ένα . Ήταν διαφωτιστικό επίσης, που ο " τρελός του χωριου " ,όπως αυτοαποκαλέστηκε ο Γιώργος για τη δεκαετία του 80....( κουόμικς? τί ακριβώς κάνεις δλδ ρε φίλε ? ) μίλησε για την έννοια του παιχνιδιού και του πειράματος στο χαρτί , της εξερεύνησης, της αναπάντεχης γραμμής ( οχι δεξιά! πήγαινε την αριστερά να δούμε τι θα γίνει!) και της μη αναγνώρισης των σχεδίων του απο τρίτους ..Και για να το αναλύσω λίγο .. είπε συγκεκριμένα πως παλιά , με τη φίλη του Μαρία Ηλέκτρα, έλεγαν , πως ήθελαν κάθε σχέδιο που κάνουν να μην αναγνωρίζεται απο τους άλλους , δηλαδή να μην επαναλαμβάνεται η ίδια γραμμή κάθε μέρα και να μπορούν να ζωγραφίζουν με διαφορετικά στυλ, τρόπους και τεχνικές κάθε φορά .. (όχι , δεν αγαπάνε τον Αντρέα Πασιέντζα και το πείραμα καθόλου ! ) ... Εδώ ακούστηκε ωραία και η παρατήρηση του Άρη Παπαδόπουλου ( λάτρη των κόμικς και θεωρητικό της ιστορίας τους ) ότι αυτό είναι που διαχωρίζει τελικά έναν " τεχνίτη " απο έναν καλλιτέχνη...( τόσο απλά )..
Η επανάληψη του εαυτού του ! (και το "πνεύμα "είπε ) ..
(σελφ-replika kaput )..
Μπράβο Βασίλη ήταν πολύ ωραία! .. Τζορτζ ! Σε διακηρύσσω πρεσβευτή της ελευθερίας , ( όπως ειπώθηκε ) και σου εύχομαι να μην αναγνωρίζουμε τα σχέδια σου ! ( μα είναι σίγουρα Τραγάκης αυτό ? .. ) .....
Αυτάα!
Φιλικότατα !
- zen -

Greg Rabbit said...

Γεια και απο μένα! Εγώ απλά θέλω να πω ότι ήταν πολύ πλούσιο και ενδιαφέρον απόγευμα και ο Γιώργος είχε έναν πολύ ωραίο σεμνό και εμπνευστικό τρόπο να απαντάει. Χτες συζητούσα με μια φίλη επίσης κομιξού για το πόσο ρισπέκτ δίνουμε στην ατάκα "θέλαμε να αλλάζουμε στυλ συνέχεια και να μην βαριόμαστε" κτλ.
Οπότε ως νέοι και ελαφρώς ψαρωμένοι κομιξάδες δίνουμε ρισπέκτ και ευχές για καλή συνέχεια!