Saturday, April 14, 2012

Λεπτομέρειες

















Ανακάλυψα το Google Art Project και ξεσκίστηκα
να χαζεύω γνωστή και άγνωστη ζωγραφική σε πολύ καλή
ανάλυση ώστε να ζουμάρεις και να παρατηρείς απίστευτες
λεπτομέρειες των έργων. Είναι φοβερή πληροφορία που
δύσκολα την βλέπεις ακόμα και μπροστά από το πρωτότυπο
ειδικά όταν υπάρχουν αποστάσεις ασφάλειας και τέτοια...
Ο Ρέμπραντ, από πάνω, για παράδειγμα, είναι σχετικά
γνωστό ότι ήταν βρώμικος ζωγράφος αν μπορούσες να τον
δεις από κοντά. Κι όμως, αυτή η "βρωμιά" αποκτά άλλη διάσταση
αν την "κρινεις" σύμφωνα με την εποχή της. Κανεις θα ΄λεγε
ότι ο εξπρεσιονισμός βασίζεται σ΄αυτήν την κινησιολογία
του πινέλου... αλλά τί αποτέλεσμα! Το πρόσωπο φαίνεται σαν
να έχει ψηθεί στο αλάτι της θάλασσας και βρύα να 'χουν
φυτρώσει στα μάγουλά του ...














Γκόγια. Ο Γκόγια δύσκολα θα χαρακτηριζόταν σαν τον
ζωγράφο του Ωραίου. Επίσης, η "βρωμιά" του είναι πιό
βίαιη από τον Ρέμπραντ, λιγότερο διεκπεραιωτική και
πιό συναισθηματική. Ισως γιατί δεν έχει την άνεση του
πρώτου αλλά περισσότερο μια "πολιτική" αντίληψη
που χαρακτηρίζει οτιδήποτε κάνει. Στην " Νεροκουβαλήτρα"
πάντως μου φαίνεται απροσδόκητα ρομαντικός και
ανθρωπιστής.















Αραγε τί σκέφτονταν οι θεατές του Μοντιλιάνι όταν
πλησίαζαν τον πίνακα; Τι μακρύς λαιμός, τι άσχημη
μύτη ή πως γινεται το χρώμα του να μοιάζει τόσο
καθαρό από μακρία και να είναι έτσι όταν πλησιάζεις.
Ποιό συναίσθημα υπάρχει σε αυτό το χέρι που καλύπτει
την γαλάζια επιφάνεια με το ροδακινί της σάρκας;
Καί πως έχω την αίσθηση ότι ο Πικάσσο κοιτάει
σχολαστικά την απλοποίηση της μορφής...















... και ο αγαπημένος μου Σίλε. Πρώτη φορά πού είχα
την ευκαιρία να δω τα λάδια του σε όλο το παράδοξο
και πρωτοποριακό τους μεγαλείο. Πάντα εντυπωσιακός
και νεωτεριστής, εδώ σε μια λεπτομέρεια από ένα τοπίο.
Αφωνος...

No comments: