Monday, April 23, 2012

Οπτικές Γωνίες

                           
            Όταν έρχονται οι φίλοι μας, ειδικά αυτοί από μακριά, πάντα βρέχει. Απ΄την μία, έχεις την αίσθηση ότι τους δίνεις την ζεστασιά ενός προσωρινού καταφύγιου αλλά οι καιρικές συνθήκες σου απαγορεύουν να τους δείξεις τα μέρη που πηγαίνεις συνήθως εσύ. Αναρωτιέσαι τι βλέπουν τελικά από σένα; Αυτός ο "κόσμος" που δημιουργείς είναι αυτό που επικρατεί ή η πιό "γήϊνη" εικόνα σου, του ανθρώπου που είναι αχτένιστος, που δείχνει μεγαλύτερος ή νεώτερος;...


Κάποτε, μιλώντας με την Κατερίνα Γώγου και σε μιά στιγμή μάλλον αδυναμίας, της είχα πει ότι "ο περισσότερος" κόσμος που βλέπει την δουλειά μου με θεωρεί "σκοτεινό", ίσως και κάπως down κα ότι αυτό με προβλημάτιζε σε σημεία. Ζήτησε να δει τα έργα που θεωρούσα πιό βαριά και μου είπε την γνώμη της. Μου είπε ότι πιό μεγάλο μου χαρακτηριστικό είναι η δύναμη και όχι το σκοτάδι. Ηταν πολύ θετική οπτική και δυσκολεύτηκα να την πάρω τοις μετρητοίς.


Ενα παρόμοιο καλό "κοπλιμέντο" πήρα από ένα φίλο πρόσφατα που μου είπε ότι μοιάζω πιό πολύ στις αυτοπροσωπογραφίες μου από ότι μοιάζω στις φωτογραφίες του blog. Η πραγματικότητα, σκέφτομαι είναι και θα είναι πάντα άπειρα βήματα μπροστά μας. Εχει πολλά πρόσωπα. Ασχημα και όμορφα, ωμά, απογοητευτικά και σαδιστικά και σχεδόν ταυτόχρονα, τα πιό γλυκά, τα πιό πολύτιμα και ιερά. Και όλα αυτά αποθηκεύονται στην μνήμη, σε ένα υποκειμενικό format. Επίσης μέσα στην Τέχνη, αλλά εκεί πιστεύω ίσως να κλέβουμε και κάποια πρόσωπα του μέλλοντος. Οχι ότι είμαι και τελείως σίγουρος γι΄αυτό...

No comments: