Saturday, June 23, 2012

Μιά μετάφραση...


Έκανα μια μετάφραση.
Από ένα ποίημα του Ντύλαν Τόμας.
Νάτη.


Εγώ, ο πρώτος ονομασμένος
είμαι το φάντασμα αυτού του κυρίου
και Χριστιανού φίλου
που γράφει αυτές τις λέξεις
που γράφω
μέσα σ΄ένα ακίνητο δωμάτιο
μέσα σ΄ένα ποτισμένο από κατάρες σπίτι,
Εγώ είμαι το φάντασμα αυτού του σπιτιού
που γέμισε με γλώσσα και μάτια
ενός ακέφαλου φαντάσματος
που φοβάμαι
μέχρι το ανώνυμο τέλος.

1 comment:

Leda Swan said...

Με έκανε να φανταστώ τον εαυτό μου, στην τελευταία του κατοικία.
Για πρώτη φορά.
Τρομερό.
Τρέχω.
Να αδράξω τη μέρα να την πιω.