Monday, July 23, 2012

About A Tree...


Οι τελευταίες επιστημονικές φαντασίες που διάβασε
ο γέρος μου, γιατί κάποια στιγμή τ΄αρνήθηκε τα βιβλία,
ήταν τα Έπη Της Γαιοθάλασσας της Ούρσουλα Λε Γκέν.
Για τα δικά μου γούστα ήταν πολύ "ζεν", πολύ λαογραφική,
βολεμένη όπως θα μπορούσε να πεί κάποιος,
φλύαρη και αργή. Τρείς όμως ιστορίες της, απ΄τις μικρές
μου έμειναν αξέχαστες, ίσως γιατί ξεπερνούσαν 
κατά πολύ τα "όρια"...


Το "Πιό Πλατιά και Πιο Αργά από Αυτοκρατορίες"
και το "Οπτικό Πεδίο"  είναι ακραίες, νομίζω,
από το υπόλοιπο έργο της.
Στην πρώτη, οι γήϊνοι θέλουν να κάνουν ένα
διαστημικό ταξίδι ενώ οι εξωγήϊνοι και σοφοί κηδεμόνες
προσπαθούν να το αποτρέψουν λέγοντας τους ότι
είναι επικίνδυνο και χαμένος κόπος
αυτοί άλλωστε ξέρουν όλο το σύμπαν
αλλά  οι γήϊνοι επιμένουν, θα το κάνουν όπως και να έχει
και τελικά οι εξωγήϊνοι τους λένε όκεϊ
θα σας βοηθήσουμε σε όλα,
πάρτε και ένα τηλεπαθητικό μαζί σας για να υπάρχει
μια διάγνωση της ψυχολογίας του πληρώματος
στην διάρκεια μιας τέτοιας εμπειρίας...


Αφου έχει περάσει κάποιος χρόνος και το σκάφος 
έχει απομακρυνθεί από το ηλιακό σύστημα,
ο τηλεπαθητικός μοιάζει να αντιπαθεί τους πάντες
στο πλήρωμα, φαινομενικά αναίτια τους βρίζει
και σταδιακά απομακρύνεται από όλους.
Κάποια στιγμή συναντούν ένα πολύ μικρό πλανήτη
που είναι όλος ένα δάσος με πυκνή βλάστηση
και κανένα πλάσμα. Εκεί, ο τηλεπαθητικός
παίρνει την απόφαση να μείνει μόνος  για πάντα...


Η τρίτη ιστορία, που δεν θυμάμαι τον τίτλο της,
είναι για ένα δέντρο που αιωνόβιο στέκει σ΄έναν λόφο
και εμείς μπορούμε να ακούσουμε τις σκέψεις του.
Βλέπουμε ότι βλέπει, τα κάρα με τα ζώα που περνούν,
τους στρατιώτες που πάνε στο μέτωπο, ανθρώπους
που στέκουν για λίγο και το κοιτάνε,
ζευγάρια που κάνουν έρωτα στην σκιά του,
τους δρόμους που ανοίγονται και τα κτίρια που
φυτρώνουν, τα αυτοκίνητα που περνούν
βιαστικά χωρίς να του ρίξουν ούτε μια ματιά...


Κι αυτό είναι ένα δέντρο στην Μηχανιώνα 
της Θεσσαλονίκης.
Στέκει έτσι μόνο του καμιά εκατοστή μέτρα μακριά
από την αμμουδιά που γεμίζει το καλοκαίρι με κόσμο.
Ολοι βέβαια κοιτάνε στην αντίθετη κατεύθυνση
πρός τον ορίζοντα της θάλασσας και του ουρανού,
τους κολυμβητές ή την παρέα τους
ή μπορεί και να διαβάζουν και κανένα βιβλιαράκι,
πιθανά κάποιο της Λε Γκέν...

No comments: