Monday, July 16, 2012

Τζάστ ντούετ...





Αν έλεγα ότι τον τελευταίο καιρό είμαι κάπως
μάλλον θα ήταν ψέμα γιατί είναι εδώ και πολύ καιρό
που αισθάνομαι αϊσιχτιριασμένος, πράγμα που
συμβαίνει σε πολλούς από μας, σχεδόν όλους
και έτσι προκύπτουν κάτι ποστ σαν το προηγούμενο...


Ποστ, που καμιά φορά μετανιώνω που τα γράφω,
απ΄την άλλη δεν μπορώ να τα αποφύγω γιατί δεν ζω
στην κοσμάρα μου, τάχα μου ο καλλιτέχνης που σκέφτεται
μόνο την τέχνη του και άλλες εξωγήϊνες μαλακίες,
όπως πολλοί αντιμετωπίζω προβλήματα
απ΄αυτό το συρφετό πολιτικάντιδων
που είναι στο σημείο μιας άθλιας πυραμίδας
που εδώ και λίγα χρόνια άλλαξε κορυφή.


Αλλά είπα αυτή την φορά 
να μην γράψω κοινωνικοπολιτικολογίες
και να σας δείξω σχέδια που κάνω αυτές τις μέρες
σ΄ένα σκέτσμπουκ που αν και συμπαθέστατο
και με βαρύ χαρτί δεν ενδεικνύεται για τις εκολίνες μου,
τις "αιχμαλωτίζει" κάπως κάτω από την επιφάνεια του
και έτσι δεν μπορώ να τις πολυδουλέψω.


Αλλά αυτές οι συνθήκες 
όπως και οι συνθήκες της σιχαμερής πυραμίδας
γίνονται προκλητικές και δεν θέλεις να το βάλεις κάτω.
Οκέϊ, καταλαβαίνεις ότι δε σε παίρνει για πολλά
αλλά σάμπως πότε υπήρχαν οι καλές συνθήκες;
Προσωπικά, σχεδόν ποτέ...


Θυμάμαι πριν μια τριετία ένα παιδί, γύρω στα 25
με ρώτησε αν είναι εύκολο να ασχοληθεί 
κανείς με τα κόμικς και όταν είπα ότι όχι,
 δεν είναι εύκολο σχεδόν παρεξηγήθηκε, 
ίσως γιατί θα σκέφτηκε ότι του έκοβα τα φτερά.
Ακόμα και σήμερα που είναι κραυγαλέα 
η δυσκολία του "αθλήματος" πρέπει να
κάνεις διάφορες αηδίες προκειμένου να
είσαι μέσα στα πράγματα.


Τουτέστιν, δημόσιες σχέσεις περισσότερο
από καλλιτεχνική δημιουργία,
πιό "νορμάλ και βατά" έργα
από πραγματικά έργα και
επαφές με κάθε παράγοντα που στον δρόμο
θα μάθεις τι απίστευτος μαλάκας είναι.


Παρ΄όλα αυτά, είναι χαρμόσυνη η στιγμή που
ανακαλύπτεις ότι δεν είσαι ο μόνος που βλέπει
την κραυγαλέα γελοιότητα των πραγμάτων.
Οτι λίγοι, φίλοι, εξακολουθούν να υπάρχουν
όπως οι φίλοι αυτού του μπλόγκ,
άνθρωποι που σχολιάζουν αραιά
αλλά παρακολουθούν ότι γίνεται και έτσι
"δένουν" την όλη κατάσταση.
Σόου... κουράγιο αδέρφια,
βουτήξτε στην θάλασσα όσο μπορείτε,
μαζέψτε παράξενες πετρούλες και
να΄στε δημιουργικοί
ότι κι αν συμβαίνει...

No comments: