Tuesday, October 2, 2012

Ο Μπασκιά και το Μέλλον


Έτσι άρχισε ο Ζαν Μισέλ Μπασκιά.
Σχεδιάστηκε κατευθείαν στο κομπιούτερ
κάποια στιγμή τον χειμώνα και δεν υπήρχε τίποτα 
βαθύ σ΄αυτήν την επιλογή προσώπου παρά 
η συμπάθεια για τον εικονιζόμενο και μιά εκτίμηση 
που  κατέληξε σε αγάπη στο έργο του...


Ξεκίνησε κάνοντας γκράφιτι στην Νέα Υόρκη
(μιά εποχή που οι πραγματικά πνευματικοί άνθρωποι 
σ΄ αυτή την πόλη δεν ήταν παραπάνω από εφτά)
και συνέχισε με μιά ιδιόρυθμη ζωγραφική
που την έχουν χαρακτηρίσει σαν νεοεξπρεσιονισμό
με πρίμιτιβ στοιχεία.


Εικονοκλαστικός, σχεδίασε με "παιδικό" τρόπο
"αφελείς" εικόνες με μακάβριο βάρος.
Τέχνη παράξενη και αυτοκαταστροφική.
Ιδού, ένα δείγμα...


Εντωμεταξύ ο χειμώνας πέρασε.
Πρίν λίγες μέρες ο ουρανός ήταν έτσι.


Οπού, ναί, όλα φαίνονται πολύ ωραία 
και ειδυλλιακά αν κοιτάς μόνο ψηλά.
Μετά από πολύ καιρό έτυχε να ακούσω την
πρωϊνή προσευχή από ένα σχολείο. Μιά παιδική
φωνή που απήγγειλε με τον τρόπο της ότι είναι
και δεν είναι, μιά προσευχή μπροστά σε 500 άτομα.
Μετά μιά δασκάλα είπε κάτι από το μικρόφωνο
αλλά ήταν ακατάλυπτο για τα αγύμναστα αυτιά μου.
Σκέφτηκα ότι μπορεί να τους είπε
"κοιτάξτε, εσείς είστε το αυριανό μέλλον,
τώρα είστε παιδιά και οι καρδιές σας είναι
καθαρές, κρατήστε το έτσι,
μείνετε καλοί και ο κόσμος σας
θα είναι κατά πολύ καλύτερος"...
αλλά πολύ αμφιβάλλω,
αυτό ήταν μόνο μέσα στο δικό μου κεφάλι
και κάτι ολωσδιόλου διαφορετικό θα τους είπε.


No comments: