Friday, December 7, 2012

Λίγος Φλωμπέρ...


Εκείνο που βρίσκω όμορφο, εκείνο που θα ήθελα να κάνω
είναι ένα βιβλίο για το τίποτα, ένα βιβλίο χωρίς εξωτερική πρόσδεση
που θα κρατιόταν από τον ίδιο του τον εαυτό 
χάρη στην εσωτερική δύναμη του ύφους του
όπως η γη που μένει μετέωρη χωρίς να στηρίζεται
ένα βιβλίο που σχεδόν δεν θα είχε θέμα ή τουλάχιστον
το θέμα του θα ήταν περίπου αόρατο.
Πιστεύω ότι το μέλλον της τέχνης βρίσκεται σ΄αυτούς τους δρόμους.


Ποτέ όσο ζω, δεν θα με εικονογραφήσουν γιατί η πιό όμορφη
λογοτεχνική περιγραφή κατασπαράζεται από την πιό φτηνή εικόνα.
Από την στιγμή που ένας τύπος παγιώνεται από το μολύβι
χάνει την γενικότητά του, αυτή την συμφωνία 
με χίλια γνωστά αντικείμενα
που κάνουν τον αναγνώστη να λέει 
"το είδα αυτό" ή "αυτό πρέπει να είναι".


Μιά ζωγραφισμένη γυναίκα  μοιάζει με γυναίκα, αυτό είναι όλο.
Τότε η ιδέα κλείνει, είναι πλήρης και όλες οι φράσεις είναι άχρηστες.
Ενω, μια γυναίκα γραμμένη σε κάνει να ονειρευτείς χίλιες γυναίκες.
Συνεπώς, αφού αυτό είναι ζήτημα αισθητικής, 
αρνούμαι κατηγορηματικά
κάθε είδους εικονογράφηση.


Ω! οι πύργοι από ελεφαντόδοτο!  Ας ανέβουμε λοιπόν στα όνειρά μας
γιατί τα καρφιά στις μπότες μας μάς κρατούν εδώ κάτω.
Δεν είδα ποτέ στην ζωή μου τίποτα το πολυτελές
παρεκτός στην ανατολή. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί κουρελήδες
και ψωριάρηδες που έχουν στα χέρια τους χρυσά βραχιόλια.
Να άνθρωποι που θεωρούν τον Ωραίο πιό χρήσιμο από το Καλό.
Σκεπάζονται με το χρώμα και όχι με το ύφασμα.
Εχουν μεγαλύτερη ανάγκη να καπνίσουν παρά να φάνε.
Ομορφη κυριαρχία της ιδέας, ότι και να πείς...

Αλληλογραφία
Γκυστάβ Φλωμπέρ

No comments: